مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران، در گفت‌وگویی تفصیلی با خبرنگار خبرگزاری مهر درباره آخرین وضعیت خرید واگن‌های مترو، تأمین ارز و قرارداد با طرف چینی، توسعه حمل‌ونقل عمومی، احتمال ادامه رایگان بودن مترو و اتوبوس، وضعیت مسکن و اجاره‌بها، مناسب‌سازی شهر برای افراد دارای معلولیت، بافت فرسوده و مشکلات و ظرفیت‌های تهران سخن گفت.
وضعیت خرید واگن‌های مترو به کجا رسیده است؟
مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۲ تصویب کرد که ۲ هزار دستگاه واگن برای متروی کل کشور خریداری شود. شهرهایی مانند تهران، اصفهان، شیراز، تبریز و مشهد از جمله شهرهایی بودند که مترو داشتند و قرار بود سهم تهران حدود ۷۰۰ دستگاه باشد.
یک قرارداد خرید حدود ۶۰۰ واگن در سال‌های ۱۳۹۴ یا ۱۳۹۵ بسته شد، اما بعد از آن روند کار متوقف شد و در دولت آقای روحانی موفق نشدند قرارداد را عملیاتی کنند. پول و اعتبار آن تأمین شده بود و در برنامه بودجه نیز ابلاغ شده بود، اما به دلیل مسائل مربوط به تأمین ارز و قراردادها، عملیاتی نشد. در شورای پنجم نیز تلاش‌هایی انجام شد، اما به نتیجه نرسید.
پیگیری قرارداد واگن‌ها در شورای ششم
در شورای ششم ما بسیار پیگیری کردیم. چند بار با شهید آقای رئیسی و همچنین آقای دکتر زاکانی موضوع را مطرح کردم و یک بار به‌طور جدی گلایه کردم که چرا برخی وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها همکاری لازم را ندارند. در آن زمان وزارت کشور همکاری لازم را نمی‌کرد و برای یک امضا شش ماه زمان می‌برد.
بعد از گلایه، دستور داده شد کار انجام شود و قرارداد امضا شد.
در پرداخت ارز نیز مشکل داشتیم. حدود ۹ تا ۱۰ درصد ارز به شکلی تأمین شد. برای تأمین مالی، حتی چند نفر از معاونان شهرداری از بانک پول قرض کردند و حقوق خودشان را گرو گذاشتند و هنوز نیز بدهی بانکی دارند و چینی‌ها پذیرفتند با همان درصد اولیه ساخت را شروع کنند. بعد نیز چند درصد دیگر از طریق شهرداری و بانک تأمین شد.
ما بارها موضوع را با رئیس‌جمهور مطرح کردیم و تیمی برای پیگیری تشکیل شد. این تیم حتی به چین رفت و امور را بررسی و هماهنگ کرد.
دو رام قطار آماده ورود به تهران است
قرار بود دو رام قطار سال گذشته در اسفندماه به تهران برسد، اما جنگ شروع شد و قطارها در کشتی ماندند و هنوز به تهران منتقل نشده‌اند و معاون حمل‌ونقل شهرداری تهران نیز برای پیگیری همین موضوع به چین رفته است. طرف چینی می‌گوید مدت قرارداد تمام شده و مشکلاتی ایجاد شده، اما قطعاً تلاش می‌کنیم موضوع حل شود.
دو رام قطار آماده است و تست‌های آن نیز در چین انجام شده و آماده ورود به خط است و دو رام قطار نیز در دوره پنجم ساختشان شروع شد و خوشبختانه ادامه پیدا کرد. اکنون نیز دنبال قرارداد هستیم.
برای توسعه حمل‌ونقل عمومی چه میزان بودجه اختصاص داده‌اید؟
ما از سه سال پیش رقم قابل توجهی برای حمل‌ونقل عمومی اختصاص دادیم و سه سال پیش پیشنهاد کردم ۱۰ هزار میلیارد تومان به بودجه اضافه شود و فقط برای حمل‌ونقل عمومی هزینه شود. این پیشنهاد در شورا تصویب و عملیاتی شد.
سال بعد این رقم را به ۲۰ هزار میلیارد تومان رساندیم و در سال جاری ۵۰ درصد بودجه و اعتباراتمان را برای حمل‌ونقل عمومی گذاشتیم.
تلاشمان این است که منابع مالی لازم برای مترو و اتوبوس را تأمین کنیم و در بخش تاکسی، بیشتر مسئولیت با بخش خصوصی است، اما دولت باید در جایگزینی تاکسی‌های فرسوده کمک کند.
درباره گرانی مسکن و اجاره‌بها، آیا شورا و شهرداری می‌توانند اقدامی انجام دهند؟
راستش را بخواهید، مسئولیت رسمی در این زمینه نداریم؛ اما به عنوان شهروند، ایرانی و انسان، مسئولیت داریم و از نظر قانونی، وظایف شورا و شهرداری مشخص است. اگر مدیریت هماهنگ شهری ایجاد شود، می‌توانیم در این زمینه همکاری بیشتری داشته باشیم و شهرداری به صورت داوطلبانه طرح‌هایی را در این زمینه دنبال کرده و شورا نیز هماهنگ بوده است.
یکی از تلاش‌ها این بوده که ساختمان‌های بیشتری ساخته شود تا کمبود ساختمان نداشته باشیم و در تنظیم عوارض شهرداری نیز تلاش کرده‌ایم ارقام به گونه‌ای باشد که فشار زیادی به سازندگان وارد نشود. عوارض ساختمانی در حال حاضر حتی به دو درصد کل هزینه ساختمان نمی‌رسد.
هدف این بوده که عوارض پایین نگه داشته شود تا فشار بیشتری به ساخت‌وساز وارد نشود.
برای افراد دارای معلولیت چه اقداماتی برای مناسب‌سازی فضای شهری و حمل‌ونقل عمومی انجام شده است؟
از دوره دوم که آمدیم، مصوبه‌ای در این زمینه داشتیم و به‌طور جدی پیگیر آن بودیم که پیاده‌راه‌ها و سایر فضاهای شهری مناسب‌سازی شوند و در این زمینه کار زیادی انجام شده است. آمارهایی که ارائه می‌شود، نشان‌دهنده اصلاح بخش قابل توجهی از معابر و پیاده‌راه‌هاست.
برای نابینایان و افرادی که معلولیت‌های مختلف دارند، اقداماتی انجام شده و قوانین و مقرراتی نیز در این زمینه وجود دارد و بالابرهایی نیز در برخی ساختمان‌ها ایجاد شده، اما متأسفانه گاهی بعد از ساخت، بالابر را جمع می‌کنند؛ به دلایل امنیتی یا نگرانی از سرقت.
با افراد دارای معلولیت نیز جلساتی برگزار شده و از خود آنها درباره نیازهایشان نظرخواهی کرده‌ایم. آنها نیز در صحن شورا گزارش‌هایی ارائه داده‌اند.
احیای بافت فرسوده نیازمند همکاری مردم است
بسیاری از این مشکلات با همکاری مردم قابل حل است، برای مثال در بافت فرسوده، ما در شورا تصویب کردیم که عوارض ساخت‌وساز جدید در بافت فرسوده تقریباً صفر باشد. البته طبق قانون نمی‌توانیم دقیقاً صفر کنیم و رقم بسیار کمی تعیین شده است.
هدف این بود که مردم به ساخت‌وساز در بافت فرسوده تشویق شوند؛ چون اگر زلزله‌ای رخ دهد، بسیاری از این ساختمان‌ها آسیب می‌بینند و مردم نیز آسیب خواهند دید.
بعداً مجلس تصویب کرد که ۵۰ درصد عوارض دریافت شود، اما دولت باید این ۵۰ درصد را به شهرداری‌ها پرداخت کند تا شهرداری‌ها بتوانند از مردم نگیرند. این مبالغ نیز از جمله طلب‌های ما از دولت است که دولت‌های مختلف آن را پرداخت نکرده‌اند.
ما حتی تلاش کردیم اگر ملکی در بافت فرسوده مشمول جریمه ماده ۱۰۰ است، تا حد امکان آن را نیز از مردم دریافت نکنیم تا فشار وارد نشود.
البته می‌دانیم اگر مردم پول داشتند، بافت فرسوده باقی نمی‌ماند و خودشان آن را می‌ساختند، اما می‌توانند چند پلاک را تجمیع کنند و با سرمایه‌گذاران و سازندگان شریک شوند.
مثلاً اگر ساختمانی دو طبقه است، با تجمیع و مشارکت می‌توانند ساختمان چهار طبقه بسازند و سهمی را به سازنده بدهند.
